زمزمه در شب (جلد دوم) به قلم زهرا باقری
پارت سی :
این‌بار سکوت ماشین از همیشه سنگین‌تر و ترسناک‌تر بود. همگی هم‌زمان یه جوری خشکمون زد که انگار انگشتامونو کرده بودیم تو پریز برق! هرچند که بعید می‌دونم حتی خود برقم می‌تونست تا اون حد باعث لرزش بدنمون بشه. من که انگار رفته بودم رو حالت ویبره، اصلاً نمی‌تونستم خودمو کنترل کنم و ناخودآگاه چشمامو بازتر کردم تا بهتر ببینم و خیلیم طول نکشید که چشم منم به چند تا موجود سیاه‌پوش افتاد که تو
لطفا صبر کنید...
میم
1واااای چه ترسناک شد،یعنی چرا نمی تونن نزدیک اونجا بشن؟ شاید قبر یکی مثلا مثل حامد باشه،حتما یه ویژگی خاص داره اون قبر 😱😮🙏🏼