پارت بیست و نهم :

اونقدر تو شوک بودم که نفهمیدم طرف چه شکلیه. حتی متوجه نشدم چهره ی ترسناکی داره یا چیزیه که میشه تحملش کرد. تنها چیزی که ازش تو ذهنم باقی موند چشمای گرد و متعجبش بود...

- ما تا کی باید تو ماشین قایم بشیم؟

مهدی در جواب من گفت:

- حداقل تا صبح، بعدش میگردیم دنبال سیاوش...

امین با همون لحن مؤدبانه گفت:

- به‌نظر من شب و صبح این‌جا هیچ فرقی با هم‌دیگه نداره، ا

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۲۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • میم

    1

    وایی حالا چجوری می خوان پیاده بشن چجوری بگردن دنبال سیاوش 😮😮😱

    ۱ سال پیش
  • زهرا باقری | نویسنده رمان

    به سختی 😈😈

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️