زمزمه در شب (جلد دوم) به قلم زهرا باقری
پارت بیست و نهم :
اونقدر تو شوک بودم که نفهمیدم طرف چه شکلیه. حتی متوجه نشدم چهره ی ترسناکی داره یا چیزیه که میشه تحملش کرد. تنها چیزی که ازش تو ذهنم باقی موند چشمای گرد و متعجبش بود...
- ما تا کی باید تو ماشین قایم بشیم؟
مهدی در جواب من گفت:
- حداقل تا صبح، بعدش میگردیم دنبال سیاوش...
امین با همون لحن مؤدبانه گفت:
- بهنظر من شب و صبح اینجا هیچ فرقی با همدیگه نداره، ا

لطفا صبر کنید...

میم
1وایی حالا چجوری می خوان پیاده بشن چجوری بگردن دنبال سیاوش 😮😮😱