پارت هفتاد :

پرسان پرسان خودم را به کنار دریا رساندم و روی زانوهایم افتادم و زار زدم به تقدیری که با فرزاد یکی نمی‌‌شد. می‌‌دانستم فرزاد را از دست دادم و دیگر نمی‌‌توانم آینده‌‌ای کنار او داشته باشم. فرزادی که عاشقم بود و زندگی بدون او برایم بی‌‌معنی بود. باید از او دل می‌‌کندم اما مگر دل بریدن به همین راحتی بود؟... چاره‌‌ای نبود! گاهی وقت‌‌ها نمی‌‌شود که نمی‌‌شود!...
نمی‌‌دانستم چقدر گ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۶۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Zoha

    3

    من میرم خرخره ی بهزاد رو بجوم کسی باهام نمیاد؟؟!!🤗

    ۱۰ ماه پیش
  • راضیه نعمتی | نویسنده رمان

    😊❤️

    ۱۰ ماه پیش
  • اکرم بانو

    0

    اره ای ،تیشه ای، چوبی،چماقی لازمه بردارم یا دست خالی بریم؟

    ۱۰ ماه پیش
  • راضیه نعمتی | نویسنده رمان

    تو این پارت نفرت از پدر لاله به اوج خودش رسیده و خواننده واقعا حق داره 💔

    ۱۰ ماه پیش
  • Zoha

    1

    من قمه برمیدارم🙂 ↕️🔪

    ۱۰ ماه پیش
  • ساناز

    1

    ❤️🩶🩷🩵💚🧡🤎🤍💜💙💛

    ۱۰ ماه پیش
  • راضیه نعمتی | نویسنده رمان

    🩷💜🧡❤️💛🤎💙🩵💚

    ۱۰ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️