سکانس عاشقانه به قلم راضیه نعمتی
پارت هفتاد :
پرسان پرسان خودم را به کنار دریا رساندم و روی زانوهایم افتادم و زار زدم به تقدیری که با فرزاد یکی نمیشد. میدانستم فرزاد را از دست دادم و دیگر نمیتوانم آیندهای کنار او داشته باشم. فرزادی که عاشقم بود و زندگی بدون او برایم بیمعنی بود. باید از او دل میکندم اما مگر دل بریدن به همین راحتی بود؟... چارهای نبود! گاهی وقتها نمیشود که نمیشود!...
نمیدانستم چقدر گ
مطالعهی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۶۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

راضیه نعمتی | نویسنده رمان
😊❤️
۱۰ ماه پیشاکرم بانو
0اره ای ،تیشه ای، چوبی،چماقی لازمه بردارم یا دست خالی بریم؟
۱۰ ماه پیش
راضیه نعمتی | نویسنده رمان
تو این پارت نفرت از پدر لاله به اوج خودش رسیده و خواننده واقعا حق داره 💔
۱۰ ماه پیشZoha
1من قمه برمیدارم🙂 ↕️🔪
۱۰ ماه پیشساناز
1❤️🩶🩷🩵💚🧡🤎🤍💜💙💛
۱۰ ماه پیش
راضیه نعمتی | نویسنده رمان
🩷💜🧡❤️💛🤎💙🩵💚
۱۰ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

Zoha
3من میرم خرخره ی بهزاد رو بجوم کسی باهام نمیاد؟؟!!🤗