سکانس عاشقانه به قلم راضیه نعمتی
پارت چهل و یک :
از پدرم تشکر کردم و در ماشین را باز کردم و پیاده شدم. پدرم نگاه از من گرفت و گاز داد و از آن نقطه دور شد. با قدم هایی آرام به سوی خانه‌‌ی پدر ستاره راه افتادم. باز هم تعجب کردم چرا هیچ‌‌کس به استقبالم نیامد! کمی هم ناراحت شدم و همان لحظه‌‌ی اول ورود حالم گرفته شد! شاید همه از دستم ناراحت بودند که سه ماه تمام بیکار مانده بودند! چه فکر می‌‌کردم چه شده بود! شب قبل با تصورات رؤیایی دیدارم با گ
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۹۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
ساناز
0🩶🖤🧡💚🤍💛💙🤎❤️💜🩵