پارت سی و هفتم :

با صدای عمه به خود آمدم:
ـ لاله گوشیت خودشو کشت!
متوجه شدم یک روز از رفتن فرزاد گذشته و من هنوز در حال و هوای گفتگویمان در حرم سیر می‌‌کنم. گوشی‌‌ام را برداشتم و نگاهی به آن انداختم. نازی پشت خط بود که هم از دیدن نامش خوشحال شدم هم استرس پیدا کردم اتفاق بدی رخ نداده باشد!... گوشی را کنار گوش بردم و جواب دادم:
ـ بله؟...
صدای شاد نازی از آن‌‌سوی خط به گوشم رسید:
ـ سلام لاله ج

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۹۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اکرم بانو

    0

    کامرانی جان،زودترشکایت میکردی🤭😊

    ۱۲ ماه پیش
  • راضیه نعمتی | نویسنده رمان

    😄

    ۱۲ ماه پیش
  • ساناز

    0

    💚🤍💛💜🤎❤️🩵🧡💙🩶

    ۱۲ ماه پیش
  • راضیه نعمتی | نویسنده رمان

    🤍🩷❤️💛💚🩵💙💜🧡🤎

    ۱۲ ماه پیش
  • میم

    2

    بالاخره موفق شد،حالا تا همین جاهم خوبه ،کارش ناتمام نمی مونه،عالی نویسنده جان 🙏🏻💚👏👏👏

    ۱۲ ماه پیش
  • راضیه نعمتی | نویسنده رمان

    کامرانی سبب خیر شد 😍 زنده باشی عزیزم ❤️

    ۱۲ ماه پیش
  • نازت

    2

    عالیییییییییی

    ۱ سال پیش
  • راضیه نعمتی | نویسنده رمان

    ❤️🩷

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️