سکانس عاشقانه به قلم راضیه نعمتی
پارت سی و دوم :
صبح روز بعد من و عمه ساک بسته آمادهی سفر بودیم. پدرم با دیدنمان که هر دو چادر مشکی بر سر داشتیم، لبخند مهربانی بر لب نشاند و رو به من گفت:
ـ چقدر خانم شدی بابا!
با دلخوری دخترانهای که بیشتر جنبهی طنز داشت، گفتم:
ـ اِ بابا! مگه قبلاً خانم نبودم؟
پدرم سرم را بوسید و گفت:
ـ چرا بابا. خانمتری شدی.
من و عمه خندیدیم و پشت سر پدرم در را بستیم و از خانه خارج شدیم. یک
مطالعهی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۰۲ روز پیش تقدیم شما شده است.

راضیه نعمتی | نویسنده رمان
❤️
۲ ماه پیشساناز
0💚🩵💙🩶🤍❤️🧡💜💛🤎
۱ سال پیش
راضیه نعمتی | نویسنده رمان
💜🧡💛💚💙❤️🩵🧡🤎
۱ سال پیشمیم
1فرزاد حتما رفته درخونشون،این بیچاره هم خل شد از دست کارای بهزادخان 😮😁زهی خیال باطل که از یادش ببری،تازه اومده دعا کنه برگرده سرکارش 😏🙏🏻
۱ سال پیش
راضیه نعمتی | نویسنده رمان
😍❤️
۱ سال پیشاکرم بانو
2چه حس خوبی داشت... دلم مشهد خواست🥺🥺🥺🥺
۱ سال پیش
راضیه نعمتی | نویسنده رمان
💚
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

دلارام
1اخی عزیزم چقدر گناه دارن اینا بابای لاله هم گناه داره اونم بدبخت ضربه خوردس بدبینه دیگه ولی کاش راه بیاد باهاشون