مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت هفتاد و یک :
«۲ سال بعد»
خودکار طلاییش را روی میز رها کرد. خسته از یک روز کاری از پنجره تمام قد اتاق به منظره شهر شلوغ نگاه کرد. تهران! آه تهران! چه بلاهایی که زیر آسمان این شهر به سرش نیامده بود. اما با تمام مشکلات و موانعی که سر راهش بود، تن زخمیاش را در آن روزهای سرد بیکسی به دندان گرفت و بالا کشید. سخت بود اما غیر ممکن نه. آنقدر به اوج پرواز کرد که حالا دست هیچ بنی بشری به او نمیرسید. با یاد آÙ
لطفا صبر کنید...
