مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت شصت و نهم :
روی زمین نشست و به دیوار سیمانی خانهی قدیمی تکیه داد. پاهای دردناکش را دراز کرد و زانوهایش را ماساژ داد. نفس خستهاش را آه مانند بیرون فرستاد و به آسمان تاریک شب زل زد. حالا که از خانه و خانواده رانده شده بود از اعماق دل خدا را صدا زد و از او خواست در این تنهایی مطلق راهی پیش پایش بگذارد تا به بیراهه کشیده نشود. آنقدر تند و بیمهابا دویده بود که طعم خون را در گلویش حس میکرد. قفسه سینهاØ

لطفا صبر کنید...

مریم
0عالی عالیه