زمزمه در شب (جلد دوم) به قلم زهرا باقری
پارت بیست و ششم :
هر دوتا زل زده بودیم به همدیگه. من به اون و اون به من. و حتی با اینکه میدونستم قرار نیست اتفاق بدی بیفته احساس بدی سراسر وجودمو پر میکرد. اصلا نمیفهمیدم کارهاش چه معنایی داره، چرا چند وقته بهم پیله کرده و دستبردار نیست...
نشسته بودم سر جام و توان تکون خوردن نداشتم. هربارم پلک میزدم تا مطمئن بشم همهچیز واقعاً داره اتفاق میافته. شاید همین کارم باعث میشد که هر چند ثانیه مو
لطفا صبر کنید...

میم
0اه لبخونی چرا آخه ابنکه تا نخواد صدای دادشم نمی شنون،نکنه واقعا لاله 😮😮😠