پارت بیست و ششم :

هر دوتا زل زده بودیم به هم‌دیگه. من به اون و اون به من. و حتی با این‌که می‌دونستم قرار نیست اتفاق بدی بیفته احساس بدی سراسر وجودمو پر می‌کرد. اصلا نمی‌فهمیدم کارهاش چه معنایی داره، چرا چند وقته بهم پیله کرده و دست‌بردار نیست...
نشسته بودم سر جام و توان تکون خوردن نداشتم. هربارم پلک می‌زدم تا مطمئن بشم همه‌چیز واقعاً داره اتفاق می‌افته. شاید همین کارم باعث می‌شد که هر چند ثانیه مو

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۲۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • میم

    0

    اه لبخونی چرا آخه ابنکه تا نخواد صدای دادشم نمی شنون،نکنه واقعا لاله 😮😮😠

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️