پارت بیست و چهارم :

درحالی که حس می‌کردم فکم داره میخوره بهم، چرخیدم و به سهیل نگاه کردم. همین لحظه یهو صدای استارت ماشین بلند شد و مهدی شروع کرد به دنده عقب گرفتن! اون‌قدر هم سریع این کارو کرد که من حتی نتونستم درست حسابی به این فکر کنم که دقیقاً با چی طرف بودیم. تنها کاری که تونستم انجام بدم این بود که سرمو خم کنم تا از اون فاصله بتونم درست حسابی کوه و ببینم...
اون نور پررنگ خاموش شده بود؛ اما حالا به جاش

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۳۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️