مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت شصت و هفتم :
حلما پایش را به زمین کوبید و با جیغ گفت: «من خطا نکردم، بیراهه نرفتم، خیانت نکردم، دروغگو نیستم. کمیل من رو دزدید. به من پیشنهاد بیشرمانه داد. هیچ اشتباهی از من سر نزده. من با کمک اون پسر نگهبان از خونهای که داخلش زندانی بودم، فرار کردم. همون لحظه هم سامان سر رسید و به من اَنگ خیانت زد. بابا! چرا به جای اینکه پشتم باشی، مقابلم ایستادی؟ من از دست سامان خیلی دلخور بودم، اما تو که پدرمی حرفا
لطفا صبر کنید...

شادان
0نویسنده جان شما که قلب ما رو با این پارت بدرد آوردی امیدوارم حداقل جلوتر که میریم یکم خوشبختی هم سهم حلما بشه