زیرگذر سرمستی به قلم مهشاد لسانی
پارت هفتاد و هفتم :
تعجب کردم:پرونده ی کی؟ نرگس خانم بیرون آمد از خانه:بیا تو لیما جان! بیا...چرا بچه رو اونجا نگه داشتین؟بیا یه چایی بخور لااقل...آرنگ جان! شمام بفرما.
تشکر کردیم و تو نرفتیم.
آرنگ هیچ نمی گفت. فقط بعد از چند دقیقه پرسید:تینا چطوره؟
توحید به او براق شد. صدای آرنگ داشت بالا می رفت:چیه؟چشماتو چرا اونطوری می کنی؟نامزدمه!
تارخ و مروتی توحید را کشیدند توی خانه:بیا برو تو! تارخ گفت: عزی
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۲۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
ترنم
0شاید در آینده برا لیما مشکل بشه تو دردسر بیوفته خدا بخیر کنه
۱ سال پیشMrzh
1امیدوارم برای لیما بد نشه شهادتش
۱ سال پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
منم امیدوارم به خدا! مرضیه جون!
۱ سال پیشمهشاد لسانی | نویسنده رمان
ایشالا که بد نمیشه!
۱ سال پیشزهرا
0مروتیا همشون به لیما میگن بچه دادسرا و دادگاه واقعا جای هراس انگیزیه
۱ سال پیشمهشاد لسانی | نویسنده رمان
مروتیا ! واقعا بی مروتن! زیادم ترسناک نیست! فقط اعصاب خردیش زیاده.البته منکه نرفتم.تو فیلمها مشخصه.
۱ سال پیشاکرم بانو
0یاخدا...من از موتوریه ترسیدم
۱ سال پیشمهشاد لسانی | نویسنده رمان
والا منم ترسیدم!
۱ سال پیشستاره
0دادسرا نرفتم خوش بختانه ولی خب اونم یه تجربه س بدون مشکل بری میزارن بری تو🤔🤔یابایدمشکل داشته باشی🤔پس حدسم درست بودمشکلشون باتارخ بوده تینارااذیت کردن
۱ سال پیشمهشاد لسانی | نویسنده رمان
حالا مونده تا گره ها باز شن ستاره جون.باید بقیه قصه رو بخونی.صبوری کن عزیزم.
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
ترنم
0انگاری کمی حال تارخ خوب شده مثل قبلنا نیس نه مهشاد جون؟