پشت دیوار حقیقت به قلم غزل محمدی
پارت هشتاد و دوم :
مرد کمی اخم کرد و با گرفتن ژست متفکر گفت:
-هیچی نگفت! فقط رفت و دعام به جون ما کرد و حتی از من بپرسی بهش نمیومد بخواد حالا حالاها برگرده.
کاوه با نزدیک شدن چند نفر که در ظاهر عادی تر از هر کسی بودند، سوی عاطفه قدم نهاد. خلوت بودن بیش از اندازه ی پارک و حال هم حضور چند مرد به عجیب بودن محیط دامن زد.
-بهتره بریم عاطفه، شنیدی دیگه هیچ راهی واسه پیدا کردنش نیست.
عاطفه با قرار گرفتن Ø
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۱۷ روز پیش تقدیم شما شده است.

غزل محمدی | نویسنده رمان
😂😂مگه یک جلد دیگه واسه رمان بنویسم که ادامهاش کاوه و پریناز باشه
۱ سال پیشترنم
4به نظر من ک رضا از اونا نیست و قابل اعتماده..
۱ سال پیشترنم
1اما خب میتونه پلیسو خبر کنه چون وقتی عاطی ماجرا رو گف..اونم گف حتما باید به پلیس بگیم
۱ سال پیش
غزل محمدی | نویسنده رمان
حالا بیا ببینیم چی پیش میاد اصلا
۱ سال پیش
غزل محمدی | نویسنده رمان
رضا خوبه.
۱ سال پیشثریا
2واقعا کاوه حرف درستی زد نباید همینجوری به رضا میگفت اگه از آدمای آرش هم نباشه ممکنه به پلیس ها بگه و اوضاع رو پیچیده تر کنه😑
۱ سال پیش
غزل محمدی | نویسنده رمان
کاوه از اول قصه حق گفته و درست دقت کردی؟😆
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

اکرم بانو
1غیرت کاوه هم دوست داشتنیه... ارش و پری که باهم نشدن,کاوه و پری چطوره؟