مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت شصت و سوم :
پرتوهای گرم خورشید که از میان پرده سفید رنگ بر صورتش میتابید، لبخند دلنشینی را بر صورتش حک کرد. کش و قوسی به بدنش داد تا حالت کرختیاش از بین برود. پتو را از رویش کنار زد و روی تخت نشست. نفس عمیقی کشید تا شیرینی صبح را بیشتر احساس کند. همه چیز به نظرش خوش رنگ و لعاب و زیبا جلوه میکرد؛ حتی آسمان آلوده تهران هم به نظرش آبیِ آبی بود. امروز روزی بود که مدتها آرزوی سررسیدنش را در سر میپرورØ
لطفا صبر کنید...

زهرا
0سلام دوست عزیزم رمان خیلی خوبیه و ادمو خیلی کنجکاو میکنه میخواستم یه انتقادی بکنم اینکه وقتی مثلا حلما یا هرکدوم از اعضا رمان صحبت میکنند زیادی دیگ توضیح میدن و خیلی بی مزش میکنه مثلا همین حلما داره از خانوادش تشکرمیکنه و اینا خیلی طولانی میشه حالت بدی به خودش میگیره جسارت نباشه