پارت شصت و یک :

نگاه پسر جوان با عجز بالا آمد. به سختی چند قدم جلوتر رفت. بازوی کمیل را در دست گرفت و با التماس گفت: «آقا کمیل! تو رو خدا بذار من برم. با من این کار رو نکن، من نمی‌تونم.» کمیل با عصبانیت دستش را از دست‌های پسر جوان جدا کرد و یقه‌اش را در مشت گرفت. همانطور که با چشم‌هایش برای پسر جوان خط و نشان می‌کشید، فریاد زد: «خفه شو! برای ما ننه من غریبم بازی درنیار. دست تو و اون حلمای هفت خط برامون رو شده

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۳۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • sajedeh

    0

    وایییی چقدر حرصی شدمممم

    ۱۰ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️