دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت صد و سوم :
آزاده پشت پنجره بود که تقهای به در خورد و سرش بهسمت در گردش کرد، سروش بود با یک پالتوی نخودی رنگ و صورتی، قلبش همانجا هری پایین ریخت، لبخند زد و گفت:
ــ سلام.
سروش در را بست و پشت در ایستاد. نگاهش روی صورت آرامِ آزاده دودو زد. آزاده به طرفش گام برداشت و پرسید:
ــ خوبی؟
سروش دست دراز کرد و دستش را گرفت و با لحنی آرام گفت:
ــ سلام.
و قبل از اینکه آزاده حرفی بزند، ادا
لطفا صبر کنید...
