مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت پنجاه و پنجم :
حلما با ناباوری به بیرحمیهای سامان خیره شد. باورش نمیشد، باورکردنی هم نبود. مردی که چندین ماه او را در آغوشش جای داد و در گوشش ساز عشق مینواخت و قربان صدقه پاکی و نجابتش میرفت، حالا بدتر از هزار حسود و بخیل، انگ ناپاکی را به پیشانیاش کوبید. مگر قرار نبود حتی اگر همهی دنیا بر ضد آنها شهادت دادند، هیچگاه پشت یکدیگر را خالی نکنند، مگر قرار نبود مرد روبرویش تکیهگاهی محکم باشØ
لطفا صبر کنید...
