مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت پنجاه و یک :
حلما آنقدر داد و فریاد کرده بود که همه نگهبانان از دست کارهایش به جنون رسیده بودند. همهی آنها پشت به ساختمان ایستاده بودند تا نگاه غمبار حلما دلشان را به رحم نیاورد. حلما برای آخرین بار به پنجره بسته کوبید و فریاد زد: «خدایا! یعنی بین اینهمه آدم یه مرد پیدا نمیشه که به من کمک کنه؟» به دیوار تکیه داد. توانی برایش باقینمانده بود. اشکهایش یکی پس از دیگری جاری شد. باور اینکه کمیÙ
لطفا صبر کنید...
