توکا به قلم مهتاب جهان فر
پارت صد و پنجم :
فرانک قدم دیگری جلو آمد. نگاهش ثانیه‌ای روی درست‌های آن دو گیر کرد و لبخند زورکی روی صورتش نشاند. از نزدیکی زیاد میان آن دو تعجب کرده بود اما به حدی فکرش درگیر بود که حوصله‌ی کنجکاوی کردن نداشت. هرکسی با دیدنش می‌فهمید که غم عمیقی در دلش لانه کرده و قصد حفظ ظاهر دارد.
توکا با مهربانی ذاتی خودش، دستش را جلو برد و دوستانه سلام کرد. لبخند فرانک کمی عمق گرفت و دستش را صمیمانه فشرد. برعکس
لطفا صبر کنید...
