توکا به قلم مهتاب جهان فر
پارت هشتاد و هشتم :
چیزی به تاریکی هوا نمانده بود که از ماشین ماکان پیاده شد و سمت خانه-ی مانی راه افتاد. چند متری جلوتر پیاده شده بود تا خطر دیده شدنش با ماکان توسط مانی را به حداقل برساند.
وارد خانه که شد، مانی مقابل تلوزیون، روی سجاده‌ی مخمل سرخ رنگش نشسته و تسبیح فیروزه‌ش را بالا گرفته بود. چادر نماز سفیدش که آن طور کیپ صورتش را قاب گرفته بود، پوستش را روشن‌تر از همیشه نشان می‌داد. به تصویر حرم اما
لطفا صبر کنید...
