توکا به قلم مهتاب جهان فر
پارت هشتاد و ششم :
پشت استیشن ایستاده و با هیجان از خرابکاری‌های دوران کودکی‌اش در روستا برای چندتا از پرستارهای بخش تعریف می‌کرد. صدای خنده‌ی کنترل شده‌ی آن‌ها فضا را پر کرده بود. با سلامی که از پشت سرش شنید، جمله‌ش را قطع کرد و به عقب چرخید. صورت مرد جوان برایش غریبه بود اما صدایش را به خوبی شناخت. دست و پای گچ گرفته‌ش هم مهر تاییدی بود بر حدس توکا مبنی بر شناخت او.
نگاه پرسشگرش از دسته گلی که در
لطفا صبر کنید...
