توکا به قلم مهتاب جهان فر
پارت پنجاه و یک :
دارو را آماده کرد و سمت اتاق بیمار تازه بستری شده رفت. تصادفی بود و از شدت درد دست و پای شکسته‌ش مدام ناله می‌کرد. تمام صورتش به خاطر فرو رفتن خرده‌های شیشه پانسمان شده و غیر از چشم و دهانش، چیزی دیده نمی‌شد.
عصایش را به لبه‌ی تخت تکیه داد و وزن بدنش را روی پای سالمش انداخت. دست‌هایش را بالا برد و همزمان که محتویات سرنگ را داخل سرم خالی می‌کرد، با همردردی گفت:
_ خیلی درد داری آره
لطفا صبر کنید...
