فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت نود و چهارم :
با دست کمی گلویم را مالیدم و چشم باز کردم. نگاهش هنوز به من بود. لبخندی رو لبانم نشست.
ـ خیلی اذیتت میکنم آره؟
سکوت جوابم بود که به حرفم ادامه دادم.
ـ اما من نمیتونم ازت دست بکشم. هرچقدرم از من بدت بیاد و هرچقدر کلافه بشی.حتی ممکنه یه روزی از من متنفر بشی. اما نمیتونم ازت دست بکشم.
لب زیرینش را به دندان گرفت. دلم لرزید که دست جلو برده و دوباره لبه ی آستینش را گرفتم.
ـ اونجور
لطفا صبر کنید...
