فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت نود و دوم :
از شیطنت ذاتی دخترک به خنده افتادم و در حالیکه تکه موی روی پیشانی اش را می کشیدم پرسیدم.
ـ هنوز عاقل نشدی تو؟ دیوونه موندی؟ روی دستمون میمونی ها؟!
خنده ی شادش مرا نیز به خنده انداخت.
ـ نه بابا میبرن. همین آقای شکست عشقی خورده رو خودم سر عقلش میارم. صاحاب که نداره؟
شانه ای بالا انداخته و خبیث زمزمه کردم.
ـ اتفاقاً صادق از همه بیشتر صاحاب داره.
با چشمانی گرد شده دست به ک
لطفا صبر کنید...
