زمزمه در شب (جلد دوم) به قلم زهرا باقری
پارت چهارده :
سهیل حتی اجازه نداد من نظری بدم، بلافاصله شروع کرد به نوشتن و نیم ساعت از وقت ارزشمندی که می‌تونستم برای پیدا کردن راه حلی بگردم و گرفت. خیلیم آروم مینوشت و معلوم بود بدجوری به خوش نویسی در این مواقع اعتقاد داره.
تمام مدت من و امیر و پیام ساکت بودیم و پیام همش از پشت پنجره به حیاط نگاه می‌کرد. وقتی دیدم سهیل خیلی طولش داده و منم نمیتونم به ورق زدن ادامه بدم از پیام پرسیدم:
- هن
لطفا صبر کنید...
میم
0این یعنی همون وسیله رو بایدببرن برای دفاع از خود،چیز دیگه اثر نداره 🤔