حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت صد و هشتاد و سوم :
خون جلوی چشمان وحید را گرفته بود. ندید که ضربۀ دومش علاوه از کتف وصال از بازوی یاسمین هم گذشت. صدای جیغ و ناله خانه را دربرگرفت. ونداد از شوک در آمد؛ از جا پرید و مانع فرود آمدن دست وحید به ضربۀ بعدی شد: کشتی شون بابا! مگه چی کار کرده؟!
یاسمین از درد لب گزید و وصال هق هق کنان به پهنای صورت اشک ریخت. دست وحید در حصار انگشتان ونداد پایین آمد و صدایش بالا رفت: دخترۀ زبون نفهم! اون قدر زیر کÙ
لطفا صبر کنید...
