پارت سی و هفتم :

دوشادوش هم در حیاط بزرگ و سرسبز خانه‌ی پدری سامان قدم می‌زدند. می‌گفتند و می‌خندیدندو صدای جیغ و دادهایشان که همگی از سر شیطنت بود، لبخند عمیقی را روی لب‌های آقا محمد نشاند. در این دنیا هیچ چیز بیشتر از دیدن شادی و سعادت تک پسرش او را سر ذوق نمی‌آورد. برای بار هزارم دست به سوی آسمان بلند کرد و خدا را به خاطر حال خوش این روزهایشان شکر کرد. امیدوار بود که حالا با انتخاب حلما به‌ عنوان عرÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۶۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • شادان

    0

    چقد دلم می خواست این عاشقانه ها ماندگار باشه کاش نمیدونستیم قراره جدایی بیاد

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️