رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت صد و شصت و سوم :
سپند سکوت کرد و گفت:
_باشه اما قبل اش باید بهم قول بدی که برمیگردی پیشم،حالا که تازه پیدات کردم،میخوام ازت سیر آب بشم...
چشم روی هم گزاشتم و گفتم:
_قول میدم.
خندید و گفت:
_هنوز هم با اینکه سنی ازت گذشته،برای من همون آفتاب ۱۷ ساله ای..هنوز چشم های رسای داری که قلب آدم روتسخیر میکنی!!هنوز هم همون دختری هستی که با تشت رخت با سر آومدی تو شکمم...
سرپایین انداختم و بی رمق لبخند
لطفا صبر کنید...
