پارت صد و پنجاه و هشتم :

نرگس،دست روی دستم گزاشت و گفت:
_آروم باش،تو یه ارباب قوی بودی،نباید اینجوری خودت رو ببازی...
چنگی به موهام که تار های سفید توشون پیدا بود زدم و گفتم:
_بودم....
نرگس قوی بودم....
دیگه نیستم...
گم شدن و ناپدید شدن آفتاب برای همیشه،قوی بودن رو ازم گرفت،کمرم خم شد و زیر دین و عذاب وجدان اش تا ابد موندم...
دیگه نمیتونم قوی باشم...
ماهدخت هم که دیگه با شوهرش رفت نخواست کنا

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۳۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ستاره

    0

    دختره رابادفترتنهاگذاشت تواتاق خوبه حالاکنجکاوبشه کشوانگاه کنه همه چی لوبره

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️