رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت صد و پنجاه و پنجم :
لبخندی زدم و ادامه داد:
_حالا اگه کم باشه و بقیه محل رو سهم ندیم،دینشون به گردنمونه ها!
لب خیس کردم و همونطور که آش رو هم میزدم گفتم:
_انشالله که طوری تقسیم میکنیم که به همه ی محل برسه گلرخ خانم.
آش رشته ی پشت پای اردوان انقدر برکت کرد که کل محل رو سهم داد و بازهم زیاد اومد،دلخوش بودم به زندگی که داشتم،به اینکه من هم قراره برم پیش اردوان،
و زندگی جدیدی رو شروع کنم،پختن آش
لطفا صبر کنید...
Anita
0مگه نمیخواس بگه چرا بدتر همش زد😅