پارت صد و چهل و ششم :
به سمت روستا حرکت می‌کنم و انگار که دارم خواب می‌بینم. از گوشه پهلوم بشگونی می‌گیرم. از درد به خود می‌پیچم اما هنوز شک دارم که بیدارم یا اینکه خوابم. داوین مدام با تلفنش حرف می‌زند. آرش سکوت کرده و مدام سعی دارد که نفس‌هایش را منظم کند. هر چه جلوتر می‌رویم، تصاویر و جاده برایم آشناتر می‌شود.
- آرش یادت باشه برای امشب قبل خواب باهم حرف بزنیم.
داوین مجدد گوشی را به د
لطفا صبر کنید...
