بێ بەڵێن ( عهدشکن ) به قلم سونیا منصوری
پارت هشتاد و هشتم :
دیلان نگاهش را از فضای اطرافش گرفت و به ماشین خیره شد. هر چه‌قدر تلاش کرد و نگاهش را چرخاند و چشم هایش را ریز کرد یزدان را از پشت شیشه‌های باران‌زده ندید. قطره‌های باران به نرمی روی شیشه‌ی ماشین می نشستند. گویی شیشه برایشان همچون بوم نقاشی بود که با رنگ‌های گرم و سرد، دنیای رنگارنگی را به تصویر می‌کشیدند. گویی هر قطره، به لطافت روح شب جانی دوباره می‌بخشید و داستانی از یک زندگی را روا
لطفا صبر کنید...
م
0خیلی خوب بود ولی خیلی کوتاه