پارت هشتاد و هفتم :

دیلان دستش را که رو به آسمان گرفته بود مشت کرد و محکم فشرد، گویا تمام خوشبختی‌های دنیا را در دست هایش محبوس کرده باشد.
- خوشبختی رو گرفتم یزدان!
خندید، مستانه و با صدای خوش‌آوایی دلپذیر که در فضا طنین انداز شد.
- فکر کن با این لباس‌های خیس برم خونه!
لبخند زیبایی روی لب هایش نشست.
- باز خوبه بابام خونه نیست، وگرنه باید جواب پس می‌دادم!
یزدان با حرکت دست و انگشت هایش سÙ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۷۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • فخری

    1

    ممنون از رمان خوبت خانم منصوری عزیز خسته نباشی قلمت مانا عزیزم قلمت ماندگار 🌹❤

    ۱ سال پیش
  • م

    0

    خیلی زیبا بود،تشکر از نویسنده 🙏🙏🙏

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️