بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت دویست و شصت و هفتم :
سارگل که تنها داخل آمد، یادش افتاد بقیه‌ی اعضای خانواده‌اش مسافرت هستند. پیش از آنکه جلو برود و چیزی بگوید، سارگل خودش را به او رساند:
-خودتی خانم شکیبایی؟ اشتباه نمی‌کنم؟
سری تکان داد:
-سلام سارگل‌خانم. مشتاق دیدار.
لبخندی جای تعجب را گرفت و دستش را سمت شیدانه کشید:
-خوشحالم می‌بینمتون.
دست سارگل را فشرد و تشکر کرد:
-تنهایید؟ تازه رسیدید؟
م
لطفا صبر کنید...
