فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت هشتاد و چهارم :
پدر با شیطنتی که کمتر زمانی از او میدیدم پرسید.
ـ امشب که زودتر برگشتیم چرا نخوابیدی؟
رویا لای یک چشمش را به زور باز کرده و بدون اینکه بداند چه میگوید به سمت من دست کشید.
ـ به خاطر یه بنده خدایی.
لقمه ی گوشت کوبیده در دهانم بی حرکت ماند. پدر خندید و سر تکان داد و لقمه ای در دهانش گذاشت. رویا دوباره چشمش را بست. لقمه ی در دهانش را قورت داد و همانطور با دستی زیر چانه خوابید. با تع
لطفا صبر کنید...
