مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت بیست و هفتم :
سامان اخمهایش را در هم کشید و با چشم و ابرو به حلما که با شیطنت به او خیره شده بود اشاره کرد، سر جای قبلیاش برگردد. حلما سرخوشانه لبخند زد و شانههایش را بالا انداخت. یک چشمک چاشنی کارش کرد و به سمت پلههای ورودی تالار پا تند کرد. سامان با صدای بلند گفت: «مگه اینکه دستم بهت نرسه وگرنه یه لقمه چربت میکنم.»
سامان قدمهایش را آهستهتر برداشت تا آهوی گریز پای خجالتی
لطفا صبر کنید...
