اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت نوزده :
پری جلو رفت و گفت:
- تو سبکتری. من قلاب میگیرم، تو برو بالا.
ماهچهره سری تکان داد. اولین کسی بود که پا روی دیوار گذاشت و بالا رفت. پری چند خشت از گوشهی حیاط پیدا کرد و روی هم چید تا کمی قد بگیرد. ماهچهره وقتی به بالای دیوار رسید، خم شد و دستش را دراز کرد. پری دست او را محکم گرفت. پایش را روی دیوار گذاشت و با تقلا از آن بالا رفت.
- حالا چطور برگردیم؟
ماهچهره به پشت سرش اشاØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۷۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
تبسم
1خیلی قشنگه و بهم حس ایران و یک داستانی ایرانی میده ممنونم از قلم زیبات حانیا بصیری عزیز 🫀💗
۸ ماه پیشستاره
0خیلی رمان قشنگی بود هر پارت رو مثل یک سریال جلو چشمم میدیدم انگار. دست نویسنده درد نکنه با این قلم حرفه ای هر لحظه اش پر سوپرایز بود🌖
۸ ماه پیشSajede_17
2رمان تا الان که عالی بوده ماه چهره یه دختر فوق العاده ست خیلی لذت بردم از خوندن رمان از نویسنده رمان تشکر میکنم برای نوشتن این رمان زیبا 🥰👌
۸ ماه پیشمعصومه
1سلام خیلی مرموز و جذاب هست و باعث میشه برای خوندنش بی صبر بشی
۹ ماه پیشحاجیه
0عالی خوبه
۹ ماه پیشزهرا
0ممنون عالی بود
۱ سال پیشمبینا
0زیباست و قلم قشنگی داره
۱ سال پیش
حانیا بصیری | نویسنده رمان
مرسی عزیزممم😘
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Z
0قلم خیلی زیبایی دارید و خیلی عالی فضای اون سالها رو به تصویر کشیدید.