بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و سی و ششم :
دنبالش رفتم و در پشت سرم بسته شد.
سریع به سمتم چرخید و گفت: بگو!
از کنارش که وسط اتاق بود رد شدم و گوشهای ایستادم.
با تعجب و اخمی که از نگرانی و تردیدش نشأت میگرفت بهم خیره شد.
سکوتم رو که دید عصبی گفت: داری اعصابم و خورد میکنی!
ترس دوباره به وجودم برگشت و احساس ناتوانی کردم... اگه میگفتم هم مادرم کشته میشد، هم خودم!
- رها؟
با شنیدن نجوای کلافهش زیر گوشم از افکاØ
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۲۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آیلین
9جون عمت بهش بگو دیگه😐😫😫
۶ سال پیشRHA
6کاش بگه😪
۶ سال پیشA
9به نظرم نمیگه😒
۶ سال پیشmery
8به نظرم با این واکنش اراد دیگه بهش نگه!بعد اینکه مهر رو دزدید ارمان بخاطر موندنش با اراد مامانش رو میکشه!فقط انگار اراد خیلی دیر میفهمه یک بخاطر اعتمادش یه رها دو بخاطر اینکه کارشون به ازدواج میکشه!😓
۶ سال پیشهستی
9با این حرفی که آراد زد فکر نکنم دیگه رها بهش بگه ولی اگه بگه خیلی خوبه آرادم آدمه وموقعیت رها رو درک میکنه
۶ سال پیشYasi
11اههه چقد کشش میدن بگو دیگ مردیم از استرس ک بفهمیم میگه بهش یا ن
۶ سال پیشم
8این پارتم خوب بود
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...

ʜʟɴ
0از بس اراد حرف زد نزاش رها یه کلمه بگه😐😑هووف