خنا به قلم حنانه بامیری
پارت پنجاه و هفتم :
شبیه انبار باروت شده بود. دست آزادش تخت سینه‌ام فرودآمد و صدایش شبیه ناقوس پیش از مرگ گوشم را لرزاند.
- آره می‌دونستم. پس فکر می‌کنی تریاک خوردم که تو طبیبم باشی و بیای به بالینم؟
دستانش حائل شد دور شکمش و صدایش از درد لرزید.
- ولی تقصیر من چیه وقتی این بچه دودستی چسبیده به این دنیا؟
دیوار کاهگلی که تا چند ثانیه پیش تن ورنا را لرزانده بودش، حالا پی‌درپی مشت من مهمان گل و لا
لطفا صبر کنید...
اکرم بانو
0باورم نمیشه ولش کرد تو شهر غریب...