فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت هفتاد و هشتم :
خندان سرم را بالا آورده و نگاهش کردم.
ـ عاشق همین غیرقابل پیش بینی بودنشم. اینکه میدونم هر لحظه از زندگیم قراره پر از هیجان باشه. اینکه میدونم توی فکرش مدام اینه که به بقیه کمک کنه و حواسش به بقیه باشه. حالا من میخوام جبران کنم. اون میتونه با خیال راحت حواسش به بقیه و من باشه و من میخوام مراقبش باشم. من میخوام من حواسم باشه که کی اخم میون ابرواش میشینه کی شیطنت توی چشای میشی رنگش میشینه.
لطفا صبر کنید...
