اشک های یخی به قلم نسترن قلی زاده
پارت پنجاه و چهارم :
***
ثریا
صدای خروس از دور دست‌ها می‌آمد، در کوچه‌ای خاکی که هنوز بوی نان تنوری می‌داد.
زویی کنارم ایستاده بود. به دیوار گلی خانه‌ای قدیمی تکیه دادیم و از لای شکاف دیوار، نگاهی به درون انداختیم.
زنی نحیف، با پوستی تیره و سوخته از آفتاب، کنار چراغ علاءالدین نشسته بود. نگاهش بر دکمه‌ای رهاشده از پیراهن دخترکش گره خورده بود. دستانش ترک‌خورده، چادرش پر از وصله.
دخترک، ب
لطفا صبر کنید...
