فابل مترجم گروه ترجمه ماهین

پارت سوم :

آخرین ذرات هوا در سینه‌ام می‌سوخت و دست‌ها و پاهایم سردتر می‌شدند. یک بار دیگر به اسکنه ضربه زدم. پوستۀ سفید و زبر ترک خورد و من لبخند زدم و گذاشتم چند حباب از لبانم فرار کند، همزمان که تکه‌ای ناهموار از سنگ جدا شد. دستم را دراز کردم تا پایر شیشه‌ای و قرمز را که مثل یک چشم خون‌گرفته به من زل زده بود، لمس کنم. وقتی لبه‌های تاریکی شروع به پیشروی در اطراف دیدم کردند، از روی صخره پا زدم و در حالی که ریه‌هایم برای هوا فریاد می‌کشیدند، به سمت سطح آب شنا کردم. ماهی‌ها مثل رنگین‌کمانی که تکه‌تکه می‌شود، دورم پراکنده شدند و من با نفس‌نفس زدن از آب بیرون آمدم.
ابرها بالای سرم به رشته‌های نازک کشیده می‌شدند، اما آبیِ تیره‌تر در افق بود که مرا هوشیار کرد.
آن صبح، هاله‌ی طوفان را از باد حس کرده بودم. اگر باعث می‌شد مارگلد تا طلوع به جزایر مانع نرسد، باید پایر را بیشتر از مدت امن نگه می‌داشتم. تعداد مخفیگاه‌هایم محدود بود و با هر روز که می‌گذشت، چشم‌های بیشتری مرا زیر نظر داشتند.
به پشت روی آب دراز کشیدم و گذاشتم خورشید تا جایی که می‌تواند پوستم را گرم کند. خورشید داشت به سمت لبه‌ی شیب‌داری می‌رفت که بالای جِوال کشیده شده بود و برای آزاد کردن سنگ پایر حداقل شش یا هفت شیرجه‌ی دیگر لازم بود. باید کار را تمام میکردم و قبل از برگشتن کوی خودم را به صخره می‌رساندم تا رد گم کنم.
البته اگر برمی‌گشت و مرا می‌برد.
اگر سه یا چهار هفته‌ی دیگر ادامه می‌دادم، به اندازه‌ای سکه جمع می‌کردم که بتوانم برای گذر از تنگه‌ی باریک معامله کنم تا به سراغ سینت بروم و وادارش کنم به قولش عمل کند.
فقط چهارده سال داشتم که مرا در آن جزیره‌ی بدنام دزدها رها کرد و از آن روز هر روزم را صرف جمع کردن سکه‌ای که لازم داشتم کردم تا بروم و پیدایش کنم.
بعد از چهار سال، با خودم فکر می‌کردم اگر ناگهان پشت در خانه‌اش ظاهر شوم، اصلاً مرا خواهد شناخت؟ آیا یادش هست چه به من گفت وقتی با نوک چاقوی استخوان نهنگش روی دستم خراش می‌انداخت؟
اما پدرم از آن‌هایی نبود که چیزی را فراموش کند.
و البتع من هم نبودم.
پنج قانون برای بقا وجود داشت. فقط پنج‌تا.
و من از وقتی آن‌قدر بزرگ شدم که بتوانم با مادرم از دکل‌ها بالا بروم، آن‌ها را برای پدرم تکرار می‌کردم. زیر روشنایی کم شمع در اتاق او در لارک، هنگامی که یک دستش روی قلم و دست دیگرش روی لیوان سبز رنگی که روی میزش بود مرا می‌نگریست تا قوانین را تکرار کنم.
۱. چاقویت را جایی نگه دار که بتوانی دستت را به آن برسانی.
۲. هرگز، هرگز به کسی مدیون نباش.
۳. هیچ چیز مجانی نیست.
۴. همیشه دروغ را بر اساس حقیقت بساز.
۵. هیچ‌وقت، تحت هیچ شرایطی، اجازه نده بفهپند چه چیزی یا کسی
برایت مهم است.
پس از اینکه سینت مرا در جِوال رها کرد، هر روز طبق قوانین او زندگی کردم و همین قوانین تا امروز جانم را نجات دادند. دست‌کم وقتی داشت رهایم می‌کرد، این قوانین برای بقا را برایم گذاشت.