رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت صد و چهل و هشتم :
عمه خانم نفس کلافه ای کشید و گفت:
_کار خوبی نکردی،برو بیرون من‌یکم آرومش کنم میام باهات حرف میزنم!
با تبعیت از عمه خانم از اتاق خانم بزرگ بیرون زدم..
من نمیخواستم حال اش رو بد کنم،اما حق اش بود،اون همه در حق آفتاب بدی کرد باید بفهمه که چقدر گناه کرده..
......
ساعت ها بود که عمه ی ارباب از زندگی گذشته ی خانم بزرگ حرف میزد و زجر های که قبلا کشیده بود تعریف میکرد..میخواست یه جور
لطفا صبر کنید...
