رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت صد و چهل و هفتم :
صبح شده بود،این رو از صدای آواز خروس ها میشد فهمید!
ای کاش آفتاب پیدا میشد،ای کاش حالا میومد و در کلبه رو میزد..
بااینکه آرزوی هردختری توی ده هست،کلفتی ارباب رو کنه.اما آرزوی من نیست،چونکه خواهرم زن اش بود!
سخته زندگی کردن توی عمارتی که باعث بدبخت شدن خواهرت شده..
توی فکرای اندوه بارم غرق شده بودم که صدای کبری خانم پشت در کلبه،گویای همه چیز شدبرام:
_ماهدخت،گل دختر در رو

لطفا صبر کنید...

حیدری
0رمان زیبای هست