زیرگذر سرمستی به قلم مهشاد لسانی
پارت سی و ششم :
شنا بلد نبودم هیچ وقت.دست و پا می زدم و آب لجن توی دهان و گوشها و بینی ام رفته بود.تینا آن بالا جیغ می زد: توحید! رفت زیر آب! رفت! آنقدر تقلا کردم و آب لجن خوردم که شکمم پر از آب شد.پاهایم گیر کرده بود به جلبکهای لزج و شاخه های شکسته ی مف دریاچه و نمی توانستم بالا بیایم.صدای جیغهای تینا دور و دورتر می شد.ان بالا آب سبز و لجن بود و کف پایم می سوخت.کتانیهایم پر از آب بود و داشت از پایم در می آمد.Ù
مطالعهی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۹۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
زینب
0چرا ولی خوبه تا اینجا عالی نوشتی دستت طلا
۱۰ ماه پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
ممنونم عزیزم
۱۰ ماه پیشفاطمه
0نه داستان جالب شد
۱۱ ماه پیشزهرا
0بله تینا جون دادشمون غرغروئه
۱ سال پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
آرنگ رو مخه
۱ سال پیشباران
0مهشادجان میشه پارتهاطولانی ترکنین؟ کوتاه هستن
۱ سال پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
تمام سعیم رو می کنم عزیزم
۱ سال پیشاکرم بانو
0ای بابا چقد این ارنگ غرغرمیکنه،الان باید میبردیش درمونگاهی،بیمارستانی جایی
۱ سال پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
خیلی اخلاقش بده!
۱ سال پیشترنم
1از دست تو لیما..تا تو باشی سرخود کاری نکنی
۱ سال پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
واقعا
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

سحر
0چرا اتفاقا داشتم بالا می آوردم دیگه 🤢🤢🤢🤢