پارت هشتاد و دوم :

ناتاشا سینی نقره‌ای را روی میز چوبی می‌گذارد. بخار چای از فنجان‌ها بالا می‌زند و بوی دارچین در فضا می‌پیچد، اما گرمای آن نمی‌تواند سرمایی را که در هوا معلق است، از بین ببرد. با لبخندی ساختگی، فنجانی را جلوی پیتر می‌گذارد و زیر لب می‌گوید: «گرمه، حواست باشه.»
پیتر اما حتی نگاهی به فنجان نمی‌اندازد. چشم‌هایش، مثل دو گودال بی‌پایان، سرد و خالی‌اند. لبخند بر لب دارد، اما آن لبخند

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۰۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • نفس

    0

    ممنون ملیکا جون خسته نباشی خدا بخیر کنه ببینیم چی میشه

    ۱ سال پیش
  • آمنه

    0

    ممنون خوب بود روز قلم رو به قلمی که به زیبایی برای نوشته وخوش بالاتون همراه هست تبریک میگم قلمتون پایدار

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️