بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و سی و پنجم :
نگاهم توی چشم‌هاش ثابت شد و قلبم از درد مچاله شد.
لب‌هام تکون خوردن اما حرفی ازشون خارج نشد.
می‌دونستم به حال خودم رهام نمی‌کنه و دیر یا زود اخطارهاش رو دریافت می‌کنم اما احمقانه به پنجره زل میزدم و امیدوارم بودم همه چیز با یه معجزه خوب بشه.
لبخندش محو، نگاهش تیز و لحنش تهدیدآمیز شد.
- من اینجام تا شخصاً مراقبت باشم و کارهات رو کنترل کنم، یادت باشه زمان زیادی نداری!
- چر
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۲۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
Sahar
11مطمئنن واقعیت بهش گفته وآرمان بعد ها به عنوان زهر چشم کاری کرده از هم جدا بشن😑ولی بازم گیج شدم واقعاً
۶ سال پیشFatemeh
15والا اگ شانس رهاست یهو اون آرت خره درو باز میکنه به ی بهونه ای میاد تو و رها رو تهدید میکنه ک هیچی به آراد نگه!:/ ولی امیدوارممم رها قضیه رو به آراد بگه... لعنتتت ب کرم پودر و جاسوساش:/
۶ سال پیشآرام
11واییی 😫😫😫😫
۶ سال پیشmery
16😤چرا همیشه جای حساس تموم میشه؟😞کاش بگهه!به نظرم بهش نمیگه چون تو یه بخشیش که داشت خاطرات رو مرور میکرد گفت با اینکه براش کاری رو که خواست انجام دادولی بازم مامانش رو کشت؟😮😓تشکراز نویسنده وقلم خوبش
۶ سال پیشاهوو
15دلم گرفتع می خوام گلیه کنم😔چقدر بد یعنی چی میشه رها چی می خواد بهش بگه اینا که عروسی نکردن اراد گناه داره
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...
فرشته
4خداکنه بگه بهش😣