فراسوی حرمان به قلم روژان کاردان و مهسا خدایی
پارت شانزده :
وارد خونه‌ای که اجاره شده بود، شدیم. خونهٔ معمولی ای بود؛ نه خیلی بزرگ و نه خیلی کوچیک. اسباب و وسایل رو ظهر امروز چیده بودن. به عنوان تازه عروس و داماد توی خونه مستقر شدیم و من از شر کانکسی که توی آفتاب مثل کوره بود و توی شب مثل یخچال، راحت شدم.
لیلیوم نگاهی به اتاق بزرگ بالای پله‌ها انداخت و بعد پایین اومد. نگاهش رو به من دوخت و گفت:
-این اتاق اولیه مال من. سه تا اتاق دیگه هم هست که
لطفا صبر کنید...
آسمان
0ممنون از شما 🙏