نرماندی به قلم مهتاب جهان فر
پارت صد و هفده :
_ تو که باز خوشگل شدی. فکر نمی‌کردم به این زودیا خوب بشه! ضرب دستم کم بود انگار!
بهزاد از لای دندان‌های به هم فشرده‌ش غرید:
_ بی‌شرف!
مرد سن و سال داری که پشت میز نشسته بود، انگار احساس خطر کرد که فورا رو به سروش گفت:
_ آقای لواسانی بفرمایین اینجا رو امضا بزنین. اینم شناسنامه‌تون.
بعد هم رو بهار ادامه داد:
_ دخترم شما هم شناسنامه‌تو بده که معطل نشی.
بهار با دست
لطفا صبر کنید...
